تصاویر جدید
آمار بازدید
آخرین بروز رسانی 1395/10/15 2017/01/04

حماسه مولد حبیب

تصویر کوچک شده
بسم الله الرحمن الرحیم
حمد و سپاس خدای لایزال را که زوال در وجودش رخنه نتواند کرد. خدایی که نام او راحت روح و پیغام او مفتاح فتوح، سلام او در وقت صباح مؤمنان را صبوح، ذکر او مرحم دل مجروح و مهر او بلانشینان را کشتی نوح است. و با سلام و درود فراوان بر روان یکه تاز میدان رفعت و بزرگی، حضرت محمد مصطفی صلی الله تعالی علیه و سلم و بر آل و اصحاب ایشان، منادیان دین و معرفت. تقدیم به: جویندگان حق تا از آن پیروی کنند. به کسانیکه بخاطر تقوا میخواهند از اشتباه و خطا بر گردند. به هر منصفی که بخاطر ایمان خود، نسبت به باطل تعصب نمیورزد. به کسانیکه راه اعتدال را بعنوان عقیده و اصلی برای خود بر میگزینند. به تمام کسانیکه وحدت مسلمین را میطلبند و با تفرقه مبارزه میکنند به هر جوانی که علاقه ی خود را به اسلام، بعنوان عاملی برای دشمنی با مسلمانان قرار نمیدهند.


رساله ای که هم اکنون در پیش روی دارید مجموعه ایست در مورد جواز قرائت مولد النبی صلی الله علیه و سلم، چرا که در آن، چیزی جز ذکر خداوند متعال، معجزات و توصیفات آنحضرت، و سخنان اصحاب کرام و اهداء درود و صلوات بر پیامبر موجود نمیباشد.

خداوند متعال در آیه 32 سوره حج میفرماید: «وَ مَن یُّعَظِّم شَعَائِرَ اللهِ فَاِنَّهَا مِن تَقوَی القُلُوبِ» یعنی هر کس به علائمی از علامات دین خدا تعظیم کند و برای آنها اهمیت و ارزش قائل شده و آنرا بزرگ دارد، آنکار نشانه ی با تقوی و متقی بودن آن شخص میباشد. بزرگترین علامتی که در دین ماست به وجود آمدن سرور کائنات اشرف مخلوقات، حضرت محمد مصطفی صلی الله تعالی علیه و سلم میباشد. هر کس به آن تعظیم کند پس در قلب او بزرگترین تقوا وجود دارد. خاتمه المفسرین حضرت الشیخ اسماعیل حقی قدس سره در کتاب خود تفسیر روح البیان 9/56 فرموده است: «و من تعظیمه عمل المولد». یعنی و از جمله ی بزرگداشت آنحضرت است، بر پا کردن مراسم و مجالس مولد خوانی. در حدیثی آمده است: «مَن اَحَبَّ شَیئَاً اَکثَرَ مِن ذِکرِهِ. الجامع الصغیر 2/272» یعنی هر انسانی اگر از چیزی خوشش آید ذکر و تعریف آنرا زیاد بر زبان میآورد. قرائت مولد النبی صلی الله علیه و سلم چیزی جز اذکار و مدائح رسول الله صلی الله و علیه و سلم نیست. لذا اگر قرار باشد حبّ پیامبر اکرم را اثبات کنیم باید تعریف و تمجید از آنحضرت را کثرت بخشیم و آنرا بیشتر به زبان آوریم و این مهم در مولد خوانی و رسالات مولد النبی هویداست. در حدیثی آمده است: «مَن اَحَبَّنِی کَانَ مَعِیَ فِی الجَنَّة. النعمة الکبری/ 10». یعنی هر انسانی مرا دوست بدارد در بهشت همراه من خواهد بود. پس اگر شما آرزو دارید که در جنت کنار پیامبر باشید در برگزاری مراسم مولد خوانی کوشا باشید.


فضائل مولد النبی صلی الله تعالی علیه و سلم


خداوند متعال در سوره یونس آیه 58 چنین میفرماید: «قُل بِفَضلِ اللهِ وَ بِرَحمَتِهِ وَ بِذَلِکَ فَلیَفرَحُوا». یعنی ای محمد علیه السلام! فضل و رحمت خدا را به بندگانش بگو تا به آن خوشنود و خرسند باشند. اگر بخواهیم به رحمت خدا شاد باشیم، چه رحمتی بزرگتر و افزونتر از وجود مبارک خاتم النبیین محمد صلی الله علیه و سلم وجود دارد؟ چناچه خداوند متعال در سوره انبیاء آیه 107 میفرماید: «وَ مَا اَرسَلنَاکَ اِلاّ رَحمَة لِلعَالَمِینَ». یعنی ما شما را فقط برای رحمت جهانیان فرو فرستاده ایم. پس برپایی مراسم مولد خوانی و جشن گرفتن به مناسبت میلاد رسول اکرم صلی الله علیه وسلم مطابق آیات مذکور است. حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه فرموده است: هر کس درهمی را در راه مولد خوانی صرف نماید در بهشت رفیق من خواهد بود. حضرت عمر رضی الله عنه فرموده است: هر کس مولد پیامبر را گرامی بدارد، اسلام را زنده کرده است. حضرت عثمان رضی الله عنه فرموده است: هر کس درهمی را در راه مولد خوانی صرف نماید مانند آن است که در غزوات بدر و احد شرکت کرده باشد. حضرت علی رضی الله عنه فرموده است: هر کس مولد نبی را گرامی بدارد و سبب مولد خوانی شود با ایمان از دنیا خواهد رفت و بدون حساب وارد بهشت خواهد شد. النعمة الکبری علی العالم فی مولد سید ولد آدم/7 .


حضرت امام اعظم نعمان بن ثابت رحمة الله علیه در مجالس ذکر و سیره نبی حاضر میشدند و هر سال در روز میلاد پیامبر صلی الله علیه و سلم مراسمی برپا کرده و اموال زیادی را بذل و بخشش مینمودند. ایشان اشعار و قصایدی نیز در مدح آنحضرت سروده اند: یا سید السادات جئتک قاصداً * ارجو رضاک و احتمی بحماک * و در تفسیر روح البیان در سوره فتح چنین آمده است: برپایی مولد خوانی، گرامیداشت پیامبر صلی الله علیه و سلم است و از ویژگیهای مولد خوانی است که در آن سال از تمامی بلایا در امان خواهد بود و بزودی با رسیدن به مقصود و مطلوب خود بشارت داده خواهند شد. از شیخ محمد کامل حنفی در مورد مولد خوانی نبی اکرم صلی الله علیه وسلم و اجتماع مردم در این خصوص سؤال شد. پاسخ داد: مولد خوانی کاری مشروع و عملی پسندیده است. مولد خوانی موجب گرامیداشت وجود مبارک نبی اکرم صلی الله علیه و سلم بوده و اظهار بزرگی و مقام شامخ ایشان است. علی القاری فرموده است: «برپایی مولد با قرآن خوانی و خواندن اشعار در مدح پیامبر و صدقه دادن کاریست نیکو و به انجام دهنده این اعمال ثواب بسیاری تعلق میگیرد». فتاوی کاملیه 263.


حماد بن ابی حنیفه فرزند امام اعظم رحمة الله علیه میفرماید: شبی پیامبر اکرام صلی الله علیه و سلم را در خواب دیدم و از وی سئوال نمودم: ای رسول گرامی آیا از مولد خوانی و شادی هر ساله ی امت خود که بمناسبت تولد شما بر پا میگردد شاد و خرسند میشوید؟ پیامبر اکرم فرمودند: ای فرزند نعمان! هر کس مرا شاد نماید، ما نیز وی را شاد و خرسند خواهیم نمود. تذکرة الواعظین /124. عبدالحی اللکهنوی در فتاوی خود مسئله مولد را ذکر نموده و در خصوص جائز بودن مولد خوانی، حکایتی از شیخ دهلوی نقل نموده و گفته است: از خواص مولد شریف این است که کسانیکه مراسم مولد خوانی برپا نمایند در آن سال، از همه ی بلایای ارضی و سماوی مصون خواهند ماند و به آن بشارت داده خواهد شد که به تمام مقاصد خود نایل خواهند گشت. مجموعة الفتاوی 2/297.


حضرت جنید بغدادی قدس سره الشریف فرموده است: هر کس در مراسم مولد خوانی حضرت پیامبر حضور یابد و در آن شرکت نماید و آنرا گرامی بدارد، به تحقیق وی کسی است که با ایمان کامل دار فانی را وداع خواهد گفت. السری السقطی قدس سره فرموده است: هر کس به نیت شرکت در مراسم مولد خوانی از خانه خارج شود، حقیقتا وی بقصد بدست آوردن باغی از بهشت براه افتاده و نیت نموده است، او فقط برای بدست آوردن محبت و رضایت پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم خارج شده و بدین جهت وی در بهشت برین جای خواهد گرفت. رسول اکرم صلی الله علیه و سلم فرموده است: هر کس مرا دوست بدارد در بهشت کنار من خواهد بود. النعمة الکبری علی العالم/64. از بعضی از علماء روایت شده است: روزی یک نفر پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم را در خواب میبیند و از ایشان میپرسد که یا رسول الله! این چه چیزی است که مردم برای آن جمع میشوند و با آن خوشحال شده و مالهای خود را در آن نفقه میکنند و آن اعمال را از اعمال صالحه حساب مینمایند؟ پیامبر جواب دادند: هر کس با ما خوشحال شود ما با ایشان خوشحال میشویم. دوست، همراه دوستانش خواهد بود. تذکرة الواعظین/600.


خلاصه، کاروان مولد این انجمن محمدی برای رضوان الهی وسیله ی بزرگی میباشد، زیرا نزد ذات اقدس الهی جل جلاله هیچ احدی با عزت تر و با احترام تر از محمد صلی الله علیه و سلم نیست و خوشی او خوشی خداوند است و غم و اندوه او نیز ناراحتی خداوند میباشد. بنابراین برای خوش کردن سرور کائنات و زنده کردن و زنده نگه داشتن شریعت نورانی او، این مجلس مولد را برگزار میکنند. رسول اکرم صلی الله علیه و سلم میفرمایند: من 14 سال قبل از خلقت حضرت آدم نوری بودم در پیش خداوند متعال. سخن «لَولَاکَ لَما خَلَقتُ الاَفلاکَ» خداوند خبر از عنصر عوالم بودن آنحضرت میدهد. یعنی اگر شما نمیبودید این دنیای فانی را به وجود نمیآوردم. وقتی آدم علیه السلام نزد خداوند، عاصی گردید و از درگاه او رانده شد، محمد صلی الله علیه و سلم را واسطه قرار داده و فرمود: یَا رَبِّ اَسأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ لَمَّا غَفَرتَ لِی. یعنی خداوندا! تو را به حق محمد قسمت میدهم که مرا ببخشایی. آنوقت خداوند خطاب به آدم علیه السلام میفرماید: محمد را چگونه میشناسی در حالیکه من وی را هنوز خلق ننموده ام. آدم علیه السلام میگوید: پروردگارا! زمانیکه شما با قدرت خویش مرا خلق نمودی و به من جان بخشیدی، من چشمم را باز کردم و نظری به عرش اعلا انداختم و دیدم که آنجا نوشته بود: لاَ اِلهَ اِلاَّ الله، مُحَمَّدٌ رَسُولُ الله. از آن مکتوب فهمیدم که شما نام هیچ احدی را به اسم خود نسبت نمیدهید مگر آنکه آن شخص پیش شما عزیز و با احترام باشد. در آن حال خداوند فرمود: ای آدم شما راست میگویی. محمد پیش من خیلی عزیز میباشد. او افضل مخلوقات است. اکنون که تو او را واسطه قرار داده و بخشش گناهت را خواستار شدی، من تو را بخشیدم و اگر محمد صلی الله علیه و سلم نبود تو را خلق نمیکردم.


آنحضرت زمانیکه از حضرت عبدالله جدا شد و در اندام حضرت آمنه جا گرفت از هاتف آوازی برای آمنه رسید که ای آمنه این حمل تو سید بشر خواهد بود. نورانی کننده ی تمام عالم خواهد شد. در 12 ماه ربیع الاول روز دوشنبه وقتی شب فرو رفته و خورشید از صبح دم شروع به تابیدن نمود رسول فخر جهان، پیغمبر آخر زمان، محمد نور افشان در سرایه ی این دنیا قدم نهاد. همه جانداران و غیر جاندار و تمام اشیاء مخلوقات برای آن مولود پر افتخار اهلا و سهلا مرحبا گفته و استقبال کردند. برای بریدن ناف محمد صلی الله علیه و سلم زنی بنام «شفاء» مادر صحابه ی بنام عبدالرحمن بن عوف را آوردند. او گفته است: محمد علیه السلام در حال سجده بدنیا آمد و سپس سرش را بلند کرده و دو دستش را به طرف آسمان کرد و به صورت دعا کنان ایستاد. وقتی شفاء این واقعه را مشاهده کرد، به سوی عبدالمطلب رفت و به او خبر داد که ای عبدالمطلب بر تو مژده باد که خداوند برای تو پسری داد که هیچ مادری مثل آنرا به دنیا نیاورده و هیچ نوری به زیبایی آن متولد نشده است. ختنه شده، ناف بریده، بدون خون و ناپاکی، پاک معصوم و نظیف، گویا بسان ماهی که به دو نصف کرده شده و نصف آن پاره از دامن آمنه جدا گشته است.


وقتی عبدالمطلب از ماجرا مطلع شد فوراً نوه ی خود را بغل کرده و پیشانیش را بوسید و هفت بار از دور کعبه ی شریفه طواف کرده و این مدائح را ایراد کرد: اَلحَمدُ لِلِّهِ الَّذِی اَعطَانِی * هَذَا لغُلاَمَ الطَّیِّبَ الاَردَانِی * قَد سَادَ فِی المَهدِ عَلَی الغِلمَانِ * اُُعِیذُهُ بِالبَیَّتِ ذِی الاَرکَانِ. یعنی حمد و ستایش سزاوار خدایی باد که این نور پاک و اصیل را به ما ارزانی کرد.حقا که آن طفل وقتی در گهواره بود، ارباب همه ی کودکان شد. من به حرمت این خانه به این پسر پناه میبرم. در آن وقت همه ی بتهایی که در بیت الله بودند در هم شکستند و از بین رفتند حتی عبدالمطلب شنید که آن بتها این جمله را میگفتند: الله اکبر، الله اکبر، وُلِدَ مُحَمَّد الاَطهَر. یعنی خدا بزرگ است خدا بزرگ است، محمد پاک بدنیا آمد. خلاصه اگر ما بخواهیم در هر دو سرای سرافراز باشیم و رضایت خداوند را جلب کنیم میبایست به راه محمد علیه السلام تابع باشیم چرا که پروردگار عالم در سوره آل عمران آیه 31 میفرماید: قُل اِن کُنتُم تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونِی یُحبِبکُمُ اللهَ وَ یَغفِر لَکُم ذُنُوبَکُم. یعنی ای محمد علیه السلام! به امتت بگو که اگر شما خدا دوست دارید تابع من باشید در آن حال است که خداوند شما را دوست خواهد داشت و گناه شما را عفو خواهد کرد. بنابراین سعادت در این است که تابع پیامبر بوده و در شریعت او ثابت قدم باشیم.


خداوند متعال در سوره نساء آیه 80 میفرماید: مَن یُّطِعَ الرَّسُولَ فَقَد اَطَاعَ الله. یعنی کسیکه پیغمبر را اطاعت کند همانا خداوند را فرمان برده است. و رسول اکرم صلی الله علیه و سلم در اینباره میفرماید: «لا یؤمن العبد حتی اکون احب الیه من اهله و ماله و الناس اجمعین». هزار حدیث/9. یعنی هیچ بنده ای مؤمن کامل نیست مگر هنگامیکه من نزد او از خانواده و اموال و همه ی مردم عزیزتر باشم. در روایات آمده است: یُقَالُ ثَلاثَ آیَاتٍ نَزَلَت مَقرُونَة بِثَلاثِ آیاتٍ لاَ یَقبَلُ وَاحِدٌ مِنهُنَّ بِغَیر قَرِینَهَا. اولها قوله تعالی: اقیموا الصلوۀ و اتوا الزکوۀ و الثانی اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و الثالث اَنِ اشکُرلِی وَ لِوَالِدَیکَ. یعنی سه آیه مقرون سه آیه است، وقتی یکی از آنها ترک شود انجام دیگری بی فایده است، پس باید با هم انجام گیرند. 1ـ بر پا داشتن نماز و اداء زکات. وقتی کسی نماز را اداء کند و زکات را اداء نکند یا اینکه بر عکس، هیچکدام آنها مورد قبول درگاه الهی واقع نمیگردد. 2ـ باید مطیع دستورات خداوند باشیم و هم مطیع رسول الله. اطاعت از خدا بغیر اطاعت رسول یا بر عکس مورد قبول واقع نمیشود. 3ـ شاکر بودن به نعمتهای الهی و نیز به پدر و مادر. اگر کسی شکر خدا را انجام دهد و شکر آن دو را بجا نیاورد فایده ای نخواهد داشت. پس بنابراین، این دو نیز میبایست با هم انجام گیرند.


رسول اکرم صلی الله علیه و سلم در حدیثی میفرمایند: «مَن سَنَّ سُنَّة حَسَنَة فَلَهُ اَجرَهَا وَ اَجرَ مَن عَمِلَ ِبها اِلی یَومِ القِیامَة». یعنی هر کس راه نیکویی را برای مردم آشکار کند و مردم با آن عمل کنند تا روز قیامت برای آن شخص اجر خودش و اجر کسی که به آن راه عمل میکند داده میشود. و نیز امامان بزرگ ما بر جائز بودن احتفال مولد النبی و صرف اموال برای آن، بالاجماع متفق علیه هستند. رسول اکرم صلی الله علیه و سلم میفرمایند: ما رآه المسلمون حسناً فهو عند الله حسن. الوردة العنبریة فی سیرة حضرت خیر البریة/12. یعنی هر چیزی را که مسلمانان با نظر خوب به آن نگاه کنند آن چیز پیش خدای متعال خوب است. کسانیکه پیدایش مولد شریف را بدعت نامیده و میگویند این عمل بعد از عهد رسول اکرم صلی الله علیه و سلم بوجود آمده است. جواب این است که اگر این عمل در عهد رسول الله نبوده، پس محراب مساجد، جوامع و بناء مغازه ها در کنار آن، بناء دار القضاء و مدارس دینی و مسافرخانه ها و نیز تألیف کتب علمیه و ... نیز بدعت هستند؛ زیرا هیچکدام از این موارد در زمان پیامبر صلی الله علیه و سلم نبوده اند. در صورتیکه همه اینها از مهمات اسلام و از واجبات و مستحبات آن بحساب میآیند. دلیل دیگر آنکه دین اسلام آخرین دین الهی است و بعد از آن دینی بوجود نخواهد آمد. در اینصورت به امور زیادی از مخترعات و اشیاء تازه محتاج میشود و برای یک مسلمان عاقل جائز نیست هر چیزی را که قبلاً نبوده و تازه بوجود آمده است، بدعت و ظلالت بداند.


بدعت چیست؟ و آیا بدعت حسنة و سیئه یا حقیقیه و اضافیه وجود دارد؟ جواب: بدعت از نظر لغت یعنی ایجاد چیزی که در گذشته شبیه و مانندی نداشته است. خداوند متعال میفرماید: «بَدِیعُ السَّمَوَاتِ وَ الاَرضِ». یعنی آفریدگار آسمانها و زمین بدون نظیر و مانندی. و در اصطلاح شرع بدعت یعنی ایجاد کاری یا اعتقادی یا قولی است که در مورد آن اجازه ای از صاحب شرح کتاب یا سنت یا اجماع قیاس نرسیده است و تحت یکی از قواعد و اصول عام اسلام در نمیآید. بعبارتی دیگر، بدعت یعنی ایجاد چیزی است که معارض و مخالف اسلام باشد. بنابراین هر امر تازه ای که تحقق یابد اگر مطابق قرآن یا سنت یا اجماع یا قیاس باشد، مشروع است و اگر مطابق مصادر مذکور نباشد، بدعت و ظلالت میباشد. حالا آیا جشن گرفتن و اجتماع برای سالگرد تولد حضرت رسول علیه الصلوة و السلام بدعت است یا مشروع؟ جواب: جشن مولودی پیامبر عظیم الشأن صلی الله علیه و سلم در عصر صحابه رضی الله عنه مرسوم نبوده است ولی لازمه اش این نیست که چون در عصر پیامبر صلی الله علیه و سلم و صحابه رضی الله عنه نبوده است، بدعت سیئه یا منافی شریعت باشد. جشن مولودی اگر بر اساس یاد آوری تولد حضرت و تکرار یادبودهای سیره ی معطرش انجام شود و خالی از اعمال خلاف شرع باشد، بدعت به اصطلاح شرع نخواهد بود که انجام دهنده آن گمراه بوده و مستحق عذاب باشد.


فایده ی جشن مولودی


1ـ تجمع مسلمین که اسلام، خواهان آن بوده و آن را میپسندند. 2ـ موعظه و ارشاد که اسلام به آن امر و تشویق کرده است. 3ـ مدح پیامبر صلی الله علیه و سلم که جزو اسلام است زیرا پیامبر صلی الله علیه و سلم شاعرانی را که آنحضرت را مدح میکردند منع نمیفرمودند. 4ـ دادن غذا به فقراء که آن نیز از شعائر اسلام است. بنابراین جشن مولودی منافاتی با اسلام و اصول آن ندارد اگر چه از امور مستحدثه است تا زمانیکه عناصر آن مخالف اسلام نباشد بدعت دانستن آن از نظر شرعی جائز نیست. سرور و شادمانی در میلاد سرور عالم رسول خاتم صلی الله علیه و سلم بدعت حسنه و معمول علماء است. شیخ بن حجر هیتمی رحمة الله علیه در رساله ی نعمة الکبری میفرماید: عمل مولد بدعت است چون از هیچکدام از سلف سه قرن نقل نشده است لکن بدعت حسنه میباشد بخاطر اینکه این عمل شامل احسان کردن به فقراء و خواندن قرآن و انجام زیاد ذکر و سلام و درود برای پیامبر و اظهار سرور و خوشنودی به رسول الله است. شناخت وهابیت و رد آن 65/68.


شیخ الهند در جلد اول مدارج میفرماید: ثوبیه آن است که چون آنحضرت متولد شد بشارت رسانید به ابولهب که در خانه ی عبدالله برادر تو پسری متولد شد. ابولهب او را به مژدگانی آزاد و امر کرد که او را شیر دهد. حق تعالی نیز به خاطر چنین شادمانی و سروری که ابولهب به ولادت آنحضرت صلی الله علیه و سلم از خود نشان داد، هر روز دوشنبه، از عذاب وی شدت را برداشت چنانکه در احادیث آمده است. در حدیثی پیامبر صلی الله علیه و سلم میفرماید: «مَن اَحدَثَ فِی اَمرِنَا هَذا مَا لَیسَ مِنهُ فَهُو رَدُّ» رواه البخاری. و فی روایة المسلم «من عمل عملا لیس علیه امرنا فهو رد». یعنی کسانیکه ابتکار نموده و در دین ما آنچه را که از دین ما نیست بوجود آورند، آن کار مردود و باطل است. و فرمود کسیکه آنچه بر خلاف این دین است و در این دین دلایل آن شاهدی برای ابتکار او نبوده است، آنکار مردود و ناپسند میباشد. زیرا جمله ی «ما لیس منه» یعنی آنچه بر خلاف دین است. کلمه «رد» بمعنی مردود مثل «نسج» بمعنی منسوج و «خلق» بمعنی مخلوق و «رجاء» بمعنی مرجو، که مصدر بمعنی اسم مفعول میباشد،


آنچه که مردود است، یعنی برابر قواعد دین نیست یا از جهت اینکه بی ارزش و بی فایده است همانند نذر سکوت، ایستادن در آفتاب، یا از لحاظ زیاده کردن بر مشروع یا کم کردن از آن مانند، نماز بی وضوء یا حج رفتن به مال حرام، روزه گرفتن با درو غگوئی یا کشتن شکار که از شخص محرم باشد و مانند اینها. اما آنچه که منافات با شریعت ندارد و قواعد شرع با آن موافقت دارد، مردود نیست بلکه مقبول بوده و مایه ثواب است مانند ساختن مدارس، بیمارستانها، لوله کشی در شهرها، شرکتهای تعاونی و مددکاری بینوایان، براه انداختن ماشینهای تولیدی و ایجاد کار و روا داشتن مردم بکار و رهائی از بیکاری و فراهم ساختن رفاه و آسایش عمومی و همکاری در تعاون بر خیر و پرهیزکاری، تصنیف کتابهای سودمند و نشر کتب شرعی و آنچه مردم را بسوی خداشناسی و ایمان صحیح سوق دهد.


بعد از رحلت پیغمبر صلی الله علیه و سلم رجوع به سوی سنت صحیحه ی اوست، حضرت رسول همیشه در خطبه ی خود میفرموند: «خیر الحدیث کتاب الله و خیر الهدی هدی محمد صلی الله علیه و سلم و شر الامور محدّثاتها کل محدثة بدعة و کل بدعة ضلالة» رواه المسلم. و زاد البیهقی و کل ظلالة فی النار. یعنی بهترین گفتار، کتاب خداست و بهترین راه، راه محمد است و بدترین کارها محدثات یعنی کارهای بدون دستور شرع است. هر محدثه ای بدعت است و هر بدعتی گمراهی است و هر گمراهی در دوزخ است. در حدیث صحیح آمده است: «عَلَیکُم بِسُنَّتِی وَ سُنَّة الخُلَفَاءَ الرَّاشِدِینَ المَهدِیِّینَ عَضُّوا عَلَیهَا بِالنَّواجِذِ وَ اِیَّاکُم وَ المَحَدَّثَاتِ فَاِنَّ کُلَّ مُحَدَّثَة بِدعَة». حضرت فرموده اند: بر شما لازم است که به سنت من و سنت خلفای راشدین که هدایت یافتگان اند، چنگ زنید. آنرا به دندان گیرید و رها نسازید، شما را پرهیز میکنم از محدثات، زیرا هر محدثه ای بدعت است.


جواز جشن گرفتن مولد النبی صلی الله علیه و سلم


احتفال برای مولد نبی شریف، علامت از خوشحالی و سرور برای مصطفی صلی الله علیه و سلم است. در صحیح البخاری آمده است که روز دوشنبه از عذاب ابی لهب بخاطر آزاد کردن جاریه ی خود جهت مژده دادن ولادت حضرت ختمی مرتبت، کاسته میشود که داستان آنرا بیان نمودیم. حافظ شمس الدین محمد بن ناصر الدین الدمشقی فرموده است: اذا کان هذا کافرا جاء ذمّه * بتبّت یداه فی الجحیم مخلّدا * اتی انه فی یوم الاثنین دائماً * یخفّف عنه للسرور باحمدا * فما الظنّ بالعبد الذی کان عمره * باحمد مسروراً و مات موحّداً. این قصه را بخاری در صحیح خود و در کتاب نکاح و حافظ بن حجر در فتح و عبدالرزاق الصنعانی در مصنف 7/478 و الحافظ البیهقی در دلائل و ابن کثیر در سیرة النبویة من البدایة 1/224 و ابن دیبع شیبانی در حدائق الانوار 1/134 و الحافظ البغوی در شرح السنة 9/76 بیان فرموده است.


چون پیامبر اکرم در روز میلاد خود معظم جلوه داده شده و نیز به جهت بوجود آوردن این نعمت بزرگ در بین ما، شکر خداوند بجا آورده میشود. فرح و سرور برای پیامبر علیه الصلاة و السلام، مطلوب به امر قرآن است. قُل بِفَضلِ اللهِ وَ بِرَحمَتِهِ فَبِذَلِکَ فَلیَفرَحُوا. بگو ای محمد علیه السلام فضل و رحمت خدای را به بندگانت تا با آن خوش و خوشنود شودند. و بزرگترین رحمت، رسول اکرم صلی الله علیه و سلم میباشد آنجا که خداوند میفرماید: وَ مَا اَرسَلنَاکَ اِلّا رَحمَة لِلعَالَمِینَ. مولد شریف، فرستادن درود و سلام برای پیامبر است چون خداوند جل جلاله میفرماید: اِنَّ اللهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِی، یَا اَیُّهَا الَّذِینَ اَمَنُوا صَلُّوا عَلَیهِ وَ سَلِّمُوا تَسلِیمَاً. مولدنامه شریف شامل بیان معجزات پیامبر اکرم و سیرت نبی و تعریف و تمجید از نبی الرحمة بوده و محتوای تمامی مولد نامه ها نیز چنین میباشد. مولد خوانی امریست که علماء و مسلمین آنرا از نوع استحسان در جمیع بلد قبول کرده اند. مولد شریف شامل اجتماع و ذکر و صدقه و مدح و تعظیم برای رسول اکرم صلی الله علیه و سلم بوده و آن نیز سنت میباشد.


گر کسی وصف او زمن پرسد * بی دل از بی نشان چه گوید باز * عاشقان کشتگان معشوقند * بر نیاید ز کشتگان آواز. یَا رَسُولَ اللهِ یَا خَیرَ کُلِ الاَنیِبَاءِ * نَجِّنَا مِن هاَوِیَة یَا زَکِیَّ المَنصَبِ. و صلی الله علی خیر خلقه محمد و آله و اصحابه اجمعین و سلم تسلیماً کثیراً و اختم لنا بخیر برحمتک یا ارحم الراحمین. ایوب صحنه/ 1381 هـ ش
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم

فرستنده شاخه
elyas
فرستاده‌شده در تاریخ: 2011/2/28 22:54  به روز‌شده در تاریخ: 2011/3/1 22:32
نمیتونه از اینجا دل بکنه
عضویت از: 2009/12/28
از: ايران / گنبدقابوس
پیام: 130
 پاسخ به: حماسه مولد حبیب
با سلام و ادب و احترام. نگاه سطحی به این مقاله انداختم ـ ان شاء الله بعداً خواهم خواند. گویا در این مقاله بحثی در مورد محلّ قیام نیامده است لطف کنید محلّ قیام در مولود خوانی و وجه استحسان آنرا شرح دهید. با تشکّر.
تصویر اتفاقی
جمعیت حاضر در مراسم فارغ التحصیلی

جمعیت حاضر در مراسم فارغ التحصیلی

مسجد الحرام بهنگام سجود نمازگزاران

مسجد الحرام بهنگام سجود نمازگزاران

اعضای دارای بیشترین پیام
1 mohammad2
mohammad2
172
2 elyas 130
3 SAHABI 111
4 sahneh 91
5 gapist 56
6 neghab
neghab
30
7 nurahmed
nurahmed
25
8 alten 21
9 men 19
10 IBB
IBB
19
جدول اوقات شرعی
بج سینه برندسازی گرمایش تابشی تنور گازی