تصاویر جدید
آمار بازدید
آخرین بروز رسانی 1395/10/15 2017/01/04

آداب تلاوت قرآن

تصویر کوچک شده
برای تلاوت قرآن رعایت شش ادب لازم است:

ادب اول: آنکه به حرمت خواند، و پیشین طهارت کند، و روی به قبله آرد، و متواضع وار بنشیند. علیّ بن ابی طالب رضی الله عنه گوید: «هر کسی که قرآن در نماز ایستاده خواند، وی را به هر حرفی صد حسنه بنویسند؛ و اگر نشسته خواند در نماز، پنجاه بنویسند؛ و اگر بر طهارت بُوَد نه در نماز، بیست و پنج حسنه؛ و اگر بر طهارت نبود، ده حسنه پیش بیش ننویسند. و آنچه به شب خواند خاصّه در نماز فاضلتر، که دل فارغتر بُوَد و ثواب بیشتر.

ادب دوم: آنکه آهسته خواند، و تدبّر همی کند در معانی وی، و در بند آن نباشد که زود ختم کند چون گروهی که شتاب کنند تا هر روز ختمی بر خوانند. و رسول الله صلی الله علیه و سلم میگویند: «هر که قرآن بیش از سه روز ختم کند، فقه قرآن در نیابد» و ابن عباس رضی الله عنه میگوید: «اِذا زُلزِلت و القارعه بر خوانم به آهستگی و تأمل کنم، دوستتر دارم از بَقَره و آلِ عِمران به شتاب. و عایشه رضی الله عنها کسی را دید که قرآن بشتاب میخواند، گفت: «نه خاموش است و نه قرآن خوان» و اگر کسی عجمی باشد که معنی قرآن نداند هم آهسته خواندن فاضلتر باشد، نگاهداشت حرمت را.

ادب سوم: گریستن است. رسول الله صلی الله علیه و سلم میگوید: «قرآن بخوانید و بگریید؛ اگر گریستن فرا نیاید، به تکلف فراز آورید» و ابن عباس گوید: «چون سجده سبحان برخوانید، شتاب مکنید در سجود تا بگریید؛ اگر کسی را چشم نگرید باید که دلش بگرید» رسول الله صلی الله علیه و سلم گفت: «قرآن برای اندوه فرود آمده است چون بر خوانید، خویشتن را اندوهگین کنید» و هر که وعد و وعید و فرمانهای قرآن را تأمل کند و عجز خویش همی بیند، ناچار اندوهگین شود اگر غفلت بر وی مسئولی نبُوَد.

ادب چهارم: آنکه حقِّ هر آیتی بگزارد. رسول الله صلی الله علیه و سلم چون به آیت عذاب رسیدی استعاذت کردی، و چون به آیت رحمت رسیدی تنزیه و تسبیح کردی؛ و در ابتدا اَعُوذُ بگفتی؛ چون فارغ شدی، گفتی: اللهُمَ ارحَمنی بِالقُرآنِ و َاجعَلهُ اِماماً وَ نوراً و هُدیً و رحمةً، اللهُمَّ ذَکِّرنی مِنهُ ما نَسیتُ، و عَلِّمنی منه ما جَهِلتُ و ارزُقنی تِلاوَته آناءَ اللَّیلِ والنِّهارِ وَ اجعَلهُ حُجَّةً لی یا رَبَّ العالَمین. و چون به آیات سجده رسد، سجده کند. اول تکبیر بگوید و آنگاه سجده کند، و شرطهای نماز از ستر عورت و طهارت در وی نگاه دارد، و تکبیر و سجود کفایت بود بی تشهد و سلام.

ادب پنجم: آنکه اگر از معنی ریا در وی چیزی باشد و یا کسی دیگر را نماز بشولیده خواهد شد، آهسته خواند، که در خبر است که «فضل قرائت سر بر جهر چون صدقه سر است بر علانیه» و اگر از این ایمن باشد، اولی تر آن بود که آواز بردارد تا دیگری را نیز از سماع نصیب بود، و تا وی نیز آگاهی بیش یابد و همّت وی جمعتر باشد، و تا نشاط بیفزاید و خواب بِرَمَد و خفتگان دیگر بیدار شوند. و اگر این همه نیّتها جمع شود، بر هر یکی ثوابی یابد. و اگر از مصحف خواند فاضلتر، که چشم را نیز کار فرموده باشد. و گفته اند: «ختمی از مصحف به هفت ختم بود نه از مصحف» و یکی از فقهای مصر نزدیک شافعی شد، وی را در سجود دید مصحف نهاده. گفت: «فقه شما را از قرآن مشغول بکرد! و من نماز خفتن بگزارم، مصحف بر دست گیرم و تا روز فرا یکدیگر نکنم» و رسول الله صلی الله علیه و سلم بر ابوبکر بگذشت: نماز میکرد به شب، و قرآن آهسته میخواند گفت: «چرا آهسته میخوانی؟» گفت: «آن که با وی میگویم، میشنود.» و عمر رضی الله عنه را دید که به آواز میخواند، گفت: «چرا به آواز میخوانی؟» گفت: «خفته را بیدار کنم و شیطان را دور کنم» گفت: «هر دو نیکو کردید» پس چنین اعمال تَبَعِ نیّت بود، و چون نیّت در هر دو نیکو بود، بر هر دو ثواب یابد.

ادب ششم: آنکه جهد کند تا به آواز خوش خواند، که رسول الله صلی الله علیه و سلم میگوید: «قرآن را به آوازهای خوش بیارایید» و رسول الله صلی الله علیه و سلم مولای ابوحذیفه را دید که قرآن به آواز خوش میخواند، گفت: «الحَمدُ لِلهِ الذی جَعَل فی اُمّتی مِثلَهُ» و سبب آن است که هر چند آواز خوشتر بود، اثر قرآن در دل بیشتر بود. و سنّت آن است که محرابی خواند. امّا الحان بسیار در میان کلمات و حروف افکندن عادت قوّالان و مکروه باشد.

منبع: «کیمیای سعادت» جلد اول ص244
گردآورنده: عبدالخلیل خالقی
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم
تصویر اتفاقی
مسجد خاتم النبیین

مسجد خاتم النبیین

حضور پرشور مردم در نماز جمعه

حضور پرشور مردم در نماز جمعه

اعضای دارای بیشترین پیام
1 mohammad2
mohammad2
172
2 elyas 130
3 SAHABI 111
4 sahneh 91
5 gapist 56
6 neghab
neghab
30
7 nurahmed
nurahmed
25
8 alten 21
9 men 19
10 IBB
IBB
19
جدول اوقات شرعی
بج سینه برندسازی گرمایش تابشی تنور گازی