تصاویر جدید
آمار بازدید
آخرین بروز رسانی 1395/10/15 2017/01/04
SmartFAQ is developed by The SmartFactory (http://www.smartfactory.ca), a division of InBox Solutions (http://www.inboxsolutions.net)
 شرح شاخه

 پرسش و پاسخ
در این قسمت پرسش و پاسخ های مربوط به این شاخه قرار دارند
« 1 (2) 3 4 »
میراث ]
درخواست شده توسط ARTIN و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 27-Jul-2011 14:29 (1039 خوانده شده)
*
سؤال شما دوست عزیز برای ما مبهم بوده و نیاز به توضیح دارد. اما آنچه که مسلم است در صورتیکه شخصی فوت کرده و فرزندانی را از خود باقی گذارد، هرگاه پدر این شخص فوت شده و پدر بزرگ فرزندان مرحوم، دارای فرزند پسر باشد، این نوه ها نمیتوانند از پدر بزرگ خود ارث برده و سهمی را به خود اختصاص دهند. این در حالی است که پدر بزرگ پس از پدر فوت کرده باشد. اگر باز نیاز به توضیح داشته باشید، نظرات خود را در ذیل این پاسخ به صورت نظر ارسال نمایید تا در فرصت مناسب نسبت به پاسخ گویی به آن اقدام شود.


میراث ]
درخواست شده توسط Kowsali و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 21-Oct-2011 21:03 (1542 خوانده شده)
*
در فقه احناف، ورثه به 3 دسته تقسیم میشوند: 1- اهل فرض 2- عصبه 3- ذوی الارحام . این سه طبقه موظف هستند به ترتیب، سهام خود را از میت و از دارایی ایشان گرفته و همان مقداری را که در شرع مقدس برای ایشان معین شده است، دریافت نمایند.


اولین گروهی که موظف به گرفتن سهام خود از اموال میت هستند، اهل فرض نام دارد. اهل فرض کسانی است که در قرآن کریم نام آنها ذکر شده و مقدار سهام ایشان نیز به صراحت بیان شده است. اهل فرض عبارتند از: پدر میت، پدر بزرگ (پدر پدر) میت، دختر میت، خواهر پدری و مادری میت، خواهر پدری میت، خواهر و برادر مادری میت، شوهر، همسر، مادر بزرگ (مادر پدر) میت. این افراد دارای سهام بخصوصی هستند که قبل از همه ی ورثه، لازم است این افراد سهام خود را از دارایی و اموال منقول و غیر منقول میت دریافت نمایند.


دومین گروه از ورثه، عصبه نام دارد. عصبه یعنی کسانیکه از باقیمانده ی اهل فرض، سهام خود را دریافت مینمایند. به طور کلی، عصبه به سه دسته تقسیم میشود: 1ـ عصبه بنفسه 2ـ عصبه بغیره 3ـ عصبه مع غیره. 1ـ عصبه بنفسه این چهار گروه هستند: الف: پسر میت، پسر پسر میت، پسر پسر پسر میت تا بی نهایت. ب: پدر میت، پدر پدر میت، پدر پدر پدر میت تا بی نهایت. ج: برادر میت، پسر برادر میت، پسر پسر برادر میت تا بی نهایت. د: عموی میت، پسر عموی میت، پسر پسر عموی میت تا بی نهایت. این طبقه از عصبه، موظف هستند به ترتیب سهام خود را گرفته و در صورت وجود طبقه ی فوقانی، به طبقات تحتانی هیچگونه حقی تعلق نمیگیرد. مثلا در صورت وجود پسر میت (طبقه ی اول)، به پدر میت (طبقه دوم) هیچگونه حقی به عنوان عصبه تعلق نمیگیرد. همچنین در صورت وجود فردی از طبقه ی سوم، به طبقه ی چهارم هیچگونه حقی تعلق نمیگیرد. 2ـ عصبه بغیره، هرگاه میت دارای پسر و دختر باشد، پسر به همراه خود، دختر را عصبه کرده و وی را از اهل فرض خارج میسازد. در اینصورت اموال بین دختر و پسر به صورت «پسر 2 سهم و دختر 1 سهم» تقسیم میگردد. 3ـ عصبه مع غیره، هرگاه میت دارای پسر نبوده و فقط ورثه ی دختر و خواهر داشته باشد، در اینصورت پس از اخذ دخترها، باقیمانده ی وی را نیز خواهر میت به خود اختصاص میدهد.


ذوی الارحام نیز دارای چهار طبقه هستند که آنان نیز در صورت نبود افراد فوق الذکر میتوانند سهمی از اموال میت را به خود اختصاص دهند. این افراد نیز به صورت ترتیبی بوده و در صورت وجود افرادی از طبقه ی اول، افراد طبقات تحتانی نمیتوانند هیچگونه حقی از اموال میت را به خود اختصاص دهند. همچنین در صورت وجود فردی از طبقه ی دوم، افراد طبقه ی سوم و چهارم نمیتوانند هیچگونه سهمی از اموال میت را به خود اختصاص دهند. ترتیب طبقات ذوی الارحام به ترتیب ذیل است. 1ـ اولاد دختر میت و اولاد دختر پسر میت. 2ـ پدر بزرگ (پدر مادر) میت ـ مادر بزرگ (مادر مادر) میت. 3ـ اولاد خواهر میت ـ دختر برادر میت ـ پسر برادر مادری میت. 4ـ عمه ی میت ـ عموی مادری میت ـ دایی و خاله ی میت.


ما 9 برادر و یک خواهر هستیم پدرمان در سال 1372فوت نمودند ما تا سال 1390 تقسیم ارثیه نکرده بودیم البته در موقع فوت پدر سه نفرمان کبیر و بقیه ضغیر بودیم بعد از کذشت 18 سال کلا تقسیم کردیم در شهر بجنورد دو ساختمان بزرگ داشتیم که طرح شهرداری واقع شد و از ما خریدند و مبلغ یک میلیارد تومان پول دادند و ما از آن طریق در 5 محدوده شهر شروع به ساخت وساز کردیم والبته در روستا هم کشاورزی و دامداری هم داریم حدود 150 هکتار زمین دیم در کوه تلو 700 راس گوسفند وبز و حدود دو هکتار زمین خانه سازی در داخل روستا البته نا گفته نماند دو تا برادر بزرگمان موقعی که شهرداری از ما گواهی فروش محضری میخواست ما هم امضا دادیم ولی درای بین دو تا برادر بزرگمان از فرصت استفاده کرده و از جلوی خودشان در همان محضر قولنامه ای تنظیم کرده مبنی بر اینکه ما 8 برادر کوچک ویک خواهر به حق وحقوقات خود رسیده ایم و تنها یک واحد از ساختمانها برایمان کافی است در حالی که 30 واحد درست کرده بودیم 22 واحد بقیه را دو برادر بزرگ برای خودشان گرفتند و حتی مبلغ 300 میلیون تومان پول در حسابشان بود دییناری به ما ندادند می گفتند ما وام گرفته ایم و واممان را باید پرداخت کنیم ما اصلا قبول نکردیم گفتیم طبق شریعت اسلامی باید بطور مساوی تقسیم شود و یک روحانی قضاوت کند. ولی برادر های بزرگمان ادعا میکردند ما خودمان شریعت هستیم ونیازی به روحانی نیست ما خودمان عین ایه قران تقسیم نموده ایم واز زمینهای روستا هم هر چه زمینهای پرت بود به ما دادند1 در ضمن بادر بزرگمان 5 سال بعد از فوت پدر به خاطر قتلی که انجام داده بودند به زندان افتادند و 4 بار حکم اعدام وی صادر شد ولی با خرجهای فراوانی که شد موفق به آزادی وی از طریق دیوان عالی شدیم بدون پرداخت دیه نا گفته نماند حدود 100 میلیون تومان در سال 77 خرج کردیم بابت همین موضوع که موقع تقسیم این مبلغ را هم به میان نیامدند.نضر شما اساتید محترم را دراین مورد می خواستیم جویا شویم آیا این طور حق صغیر خوردن وحق یتیم خوردن در این دنیا آخر و عاقبتی دارد لطفا بیان فرمایید البته ناگفته نماند در هنگام تقسیم قسم از قرآن به میان آورد ما هم به خدا واگذار کردیم.
میراث ]
درخواست شده توسط 0915983995 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 14-Nov-2011 20:43 (2114 خوانده شده)
*
خداوند در قرآن کریم میفرماید: «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا» نساء/10 یعنی بیگمان کسانیکه اموال یتیمان را بناحق و ستمگرانه میخورند: انگار که آتش در شکمهای خود میریزند و میخورند چرا که آنچه میخورند سبب دخول ایشان به دوزخ میشود و در روز قیامت با آتش سوزانی خواهند سوخت. ابن جریر از ابن ابی حاتم از سدی روایت کرده است: کسیکه اموال یتیمان را بناحق تصاحب کرده و میخورند، در حالی از قبر بلند خواهد شد که از تمامی سوراخ های بدن وی آتش زبانه کشیده و همه ی انسانها خواهد فهمید که وی حق یتیمی را خورده است. همچنین ابن ابی حاتم از عبیدالله ابن ابی جعفر روایت کرده است: هر کسیکه اموال یتیمی را تصاحب کند، در روز قیامت از دهان و لبهای وی کشیده و سرب مذاب به حلق وی ریخته خواهد شد. فرشته ی عذاب خواهد گفت: این چیزیست که در دنیا بناحق از یتیمی گرفته و تصاحب کرده ای. آن سرب مذاب تمامی امعاء و احشاء وی را تکه تکه کرده و سپس وی به پایین ترین طبقه ی جهنم انداخته خواهد شد. خوردن مال یتیم، از جمله ی گناهان کبیره بوده و در شرع مقدس اسلام، عذاب های هولناکی برای شخص آکل مال یتیم در نظر گرفته شده است. در صورتیکه دو برادر شما نیز حق سایر برادران و خواهران خود را بناحق خورده باشند، جهنم در انتظار ایشان بوده و عذاب های هولناک سعیر به انتظار ایشان خواهد نشست. ایشان در این دنیا نیز به سعادت نرسیده و همیشه با مصیبت ها و گرفتاریهای گوناگون دست به گریبان خواهد بود تا وقتیکه رضایت سایر ورثه را جلب ننماید. تفسیر الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور 252/4


میراث ]
درخواست شده توسط Nemani و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 04-Jan-2012 00:54 (1207 خوانده شده)
*
اولین کاریکه میبایست انجام دهید، تقسیم اموال و دارایی مادر مرحومتان فی ما بین 5 دختر و شوهر میباشد. بدین صورت: کلیه ی دارایی منقول و غیر منقول مادر مرحومتان از مخرج دوازده (12) تقسیم شده و یک چهارم از دوازده، سهم پدرتان بوده و دو سوم از دوازده نیز سهم پنج دختر میباشد. در صورت باقی ماندن اموال از این تقسیم، یک چهارم آن نیز سهم شوهر متوفی بوده و ما بقی نیز فی ما بین 5 دختر بصورت مساوی تقسیم میگردد. شخصیکه هنوز در قید حیات بوده و در حال حاضر زنده است، بهیچوجه نباید در مورد تقسیم اموال وی صحبت کرده و بحث کرد. زیرا معلوم نیست که چه کسی زودتر فوت کرده و چه کسی بیشتر عمر خواهد کرد. علی ای حال در صورت فوت پدرتان، فقط اموال و دارایی که از همسرش به ارث برده، به همراه اموالیکه خود شخصا کسب کرده است، میبایست فی ما بین ورثه تقسیم نموده شود. اما سهامی که 5 دختر از مادرشان به ارث برده اند، همچنان محفوظ بوده و بهیچوجه نباید در اموال ما ترک پدرتان دخالت داده شود.


میراث ]
درخواست شده توسط Alireza و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 03-Jan-2012 22:44 (1202 خوانده شده)
*
کل اموال منقول و غیر منقول مرحوم، از مخرج 24 تقسیم شده و یک هشتم از بیست و چهار، سهم همسران متوفی بوده و دو سوم از بیست و چهار، سهم شش دختر متوفی بوده و ما بقی نیز سهم برادر متوفی میباشد. برای تعیین سهام ورثه و مشخص نمودن، مثلا یک هشتم یا یک سوم یا دو سوم و ... باید مخرج مسئله را در نظر بگیرید. در این مسئله، مخرج بیست و چهار بوده و میبایست یک هشتم بیست و چهار، دو سوم بیست و چهار را به ورثه داده و از آن مخرج، سهام ورثه را مشخص نمایید.


با عرض سلام و خسته نباشید و ارزوی قبولی طاعات و عبادات شما سروران گرامی.
من دو سئوال از حضورتان دارم که در ذیل بیان مینمایم: 1-مادر من مدتیست که به رحمت خدا رفته است همسر مرحومه نیز قبل از ایشان فوت کرده بودن در حال حاظر از مادرم یک ملک مسکونی به جا مانده است مرحومه در حال حاضر دو دختر و یک پسر دارند میخواستم بدانم که این ملک با توجه به وصیت لفظی مرحومه دال بر پرداخت مبلغ دو دانگ منزل بابت نماز و روزه های قضای ایشان(عدم ادای فرائض شرعی وجود بیماری های مرحومه بوده ولیکن فرزندان متفق القول هستند که انها را ادا نمایند حتی اینکه شاید روزه یا نماز با توجه به شرایط بیماری بر ایشان واجب نبوده باشد) مابقی دارایی(4 دانگ منزل مسکونی) با چه فرمولی و چگونه بین دو دختر و یک پسر ایشان تقسیم می گردد؟ و سئوال دوم اینکه در حال حاضر مبلغ خرید نماز و روزه به تفکیک به چه میزان میباشد؟ با تشکر از شما سروران گرامی امیدوارم که پاسخ من حقیر را بدهید در پناه حق و خدانگهدار
میراث ]
درخواست شده توسط Ali1355 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 14-Aug-2012 13:37 (1357 خوانده شده)
*
1ـ قبل از هر چیز، برای شما ورثه ی آن مرحومه، اجرای وصیت ایشان واجب است. لذا میبایست آن ملک را قیمت گذاری کرده و یا به فروش برسانید. سپس یک سوم قیمت آنرا به افراد مستحق و نیازمند اهداء نمایید. ما بقی آن نیز فی ما بین شما (یک پسر و دو دختر) بصورت للذکر مثل حظ الانثیین (پسر دو سهم و هر دختر یک سهم) تقسیم نمایید. یعنی ما بقی اموال ایشان را پس از اجرای وصیت، چهار تقسیم کرده و دو سهم آنرا پسر برداشته و برای هر یک از دخترها نیز یک سهم داده میشود. 2ـ فدیه ی نماز و روزه ی یک سال مرحومه، پنج تن (5000 کیلوگرم) گندم و یا معادل آن از وجه نقد میباشد. برای پرداخت فدیه ی نماز و روزه ی آن مرحومه، نه سال از کل حیات وی را کسر کرده و هر چقدر که عمر کرده است، در ازاء هر یک سال عمر وی، پنج تن گندم و یا قیمت آنرا به افراد مستحق پرداخت نمایید. اما آنچه که برای شما واجب است، اجرای وصیت ایشان و پرداخت یک سوم قیمت آن ملک است.


میراث ]
درخواست شده توسط Navid و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 23-Apr-2012 23:25 (1093 خوانده شده)
*
بله. همسر از شوهر متوفای خود میراث گرفته و سهم الارث خود را میتواند از ترکه ی شوهر خود دریافت نماید.


میراث ]
درخواست شده توسط 1868625713 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 12-Jun-2012 21:46 (1104 خوانده شده)
*
در صورتیکه پدر، خانه ی مسکونی خود را در قید حیات، به فرزندان کوچکتر خود داده و تصرف آنرا نیز به ایشان سپرده باشد، در اینصورت خانه ی مسکونی متعلق به فرزندان کوچکتر بوده و فرزند بزرگ، بهیچوجه نمیتواند در آن ادعایی داشته و مدعی ارث و گرفتن ارثیه ی پدری شود. ادعای فرزند بزرگ بی پایه و اساس بوده و از نظر شرع، بی اعتبار میباشد.


میراث ]
درخواست شده توسط Farhad و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 20-Oct-2012 00:06 (1560 خوانده شده)
*
طبق اصول فقه احناف، وصیت برای ورثه باطل است. وصیت فقط برای کسانی است که هیچگونه ارثی را از میت دریافت نکرده و دارای هیچگونه سهمی از ترکه ی میت نیستند. در این صورت، وصیت میت، می بایست از یک سوم اموال وی (پس از پرداخت تمامی بدهی و دیون میت) به مرحله ی اجراء گذاشته شده و باید طبق دستور وی عمل شود.


میراث ]
درخواست شده توسط Farhad و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 25-Oct-2012 16:46 (1013 خوانده شده)
*
برادران و خواهران شما در ترکمنستان، جزو وارثین اموال پدرتان محسوب شده و از جمله ی سهام داران ترکه ی پدر مرحومتان به شمار می آیند. لذا برای تقسیم اموال پدرتان وجود آنها الزامی بوده و می بایست برای تحویل گرفتن سهم الارث خود به ایران بیایند. هرگاه آنان بدون هیچ علتی، به مدت 15 سال دنبال اموال خود نیامده و هیچگونه ادعایی نکنند از آن پس نمی توانند هیچگونه ادعایی نسبت به سهم الارث خود از اموال و مال متروکه ی پدرشان داشته باشند لذا وظیفه ی شما این است که مطلب را به گوش آنان رسانیده و آنان را از این مسئله آگاه نمائید. تا وقتیکه اموال متروکه ی پدرتان تقسیم نشده است، آن اموال نزد شما به امانت بوده و می بایست بدون تضییع حقوق دیگران و یا حیف و میل کردن آن، از آن به خوبی محافظت به عمل آورید.


میراث ]
درخواست شده توسط Shafiee و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 03-Aug-2012 15:07 (960 خوانده شده)
*
هرگاه در بین ورثه افراد صغیره و یا غائب و مفقود الاثر وجود نداشته و همه گی عاقل و بالغ باشند، در صورت رضایت همگی و عدم اظهار نارضایتی و لو از جانب یک نفر، میتوانند با توافق هم، اموال متروکه ی مرحوم را هر طور که دلشان خواست فی ما بین خود تقسیم نمایند. اما در صورت وجود نارضایتی از بین ورثه و لو یک نفر، توافق آنان باطل بوده و حتما میبایست طبق دستور شرع مقدس و مذهب، اموال منقول و غیر منقول را بین خود تقسیم نمایند. همچنین در صورت وجود صغیره یا مفقود یا مجنون نیز توافق آنان باطل بوده و حتما باید طبق دستور شرع و مذهب تقسیم شود.


میراث ]
درخواست شده توسط 42620282 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 03-Aug-2012 19:04 (1502 خوانده شده)
*
ضرب المثل «آتا کسبی اوغل غا حلال» یعنی هر آنچیزی که پدر کسب کرده و پس از خود برای ورثه بجا گذاشته است، برای ورثه و اولاد حلال بوده و خوردن از آن هیچگونه مشکل شرعی نخواهد داشت. اما این مطلب، به اینصورت کلی نبوده و جای توضیح دارد. هرگاه اولاد به یقین بدانند که پدر ایشان از راه حرام کسب میکرده و از طریق نامشروع روزی خود را در میآورده است، هرگاه مالک اصلی اموال پدر خود را بدانند و افرادی را که پدر ایشان از راه خلاف و نامشروع از وی گرفته است بشناسند، در اینصورت آن اموال برای اولاد حلال نبوده و هر گونه تصرف در آن مال حرام خواهد بود. همچنین اموالی از پدر به جا مانده و به یقین میدانند که از طریق حرام بدست آورده اما نمی دانند که صاحب اصلی آن مال چه کسی است، در اینصورت نیز برای اولاد و ورثه خوردن از آن مال و هر گونه تصرف در آن حرام بوده و حتما میبایست به نیت ارضاء و رضایت مندی صاحب اصلی آن، آنرا به فقیری صدقه نمود. اما در صورتیکه اموال پدر از راه نامشروع بوده و هیچگونه اطلاعی از صاحب اصلی آن نداشته و نیز به یقین نمیدانند که چه چیزی را از راه نامشروع به دست آورده است، در اینصورت برای ورثه و اولاد وی خوردن از آن مال حلال بوده و هرگونه تصرف در آن مال جائز میباشد. خلاصه کلام، در اینگونه اموال، سه وجه متصور بوده که در دو وجه آن تصرف حرام و در یک وجه آن تصرف حلال میباشد. 1ـ ورثه مالک اصلی آن مال حرام را بشناسند، در اینصورت خوردن از آن مال حرام میباشد. 2ـ ورثه مالک اصلی را نمیشناسند، اما مال حرام را به یقین دانسته و میدانند که پدر ایشان چه چیزی را از راه حرام به خانه آورده است، در اینصورت نیز خوردن از آن مال حرام میباشد. 3ـ ورثه، نه مالک اصلی آن مال را میشناسند و نه عین مال حرام را میدانند که چه چیزی بوده است، در اینصورت خوردن از آن مال برای ورثه حلال میباشد. فقط در وجه سوم حلال بوده و از نظر قضاء، تصرف در آن جائز و روا میباشد. اما از نظر دیانت و تقوی، خوردن از آن مال شایسته نبوده و بهتر است همه ی آن اموال را به نیت راضی کردن طلب کاران، در راه خدا صدقه نمود. هرگاه پدر خانواده از راههای نامشروع کسب درآمد کرده و آنرا به خانه بیاورد، خوردن از آن مال حرام، برای همسر و فرزندان صغیره ی وی جائز بوده و از نظر شرع مقدس برای همسر و فرزندان صغیره، هیچگونه گناه و معصیتی نخواهد بود. گناه حرام خوری آنا به حساب پدر خانواده نوشته شده و ایشان در روز آخرت در برابر این عمل خلاف پاسخ گو خواهد بود. اما برای اولاد کبیره، اگر چه ازدواج نکرده و تشکیل خانواده ننموده اند، برای آنان خوردن از آن مال حرام جائز نبوده بلکه میبایست خود اقدام به کسب درآمد و روزی حلال نمایند. ردالمحتار علی الدرالمختار علی تنویر الابصار، مطلب فیمن ورث مالاً حراماً ج 5 ص 99


میراث ]
درخواست شده توسط 13601360 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 13-Aug-2012 22:26 (874 خوانده شده)
*
این کار، بسیار کار پسندیده و مطلوب بوده و حتما میبایست بدینگونه عمل نمود. زیرا اکثریت قریب به اتفاق در تقسیم اموال متوفی، ورثه دچار اختلافات شدیدی شده و چه بسا سالیان سال دعوا و جنجال آنان ادامه پیدا کرده و اموال متوفی همچنان بلا تکلیف و یا انحصاری در اختیار یک فرزند وی قرار میگیرد. اگر پدر خانواده قبل از مرگ خود، اموال خود را طبق موازین شرع فی ما بین اولاد خود تقسیم کرده و موجبات رضایتمندی همه ی آنان را فراهم سازد، بسیار کار مطلوب و نیکویی بوده و اثرات مطلوبی نیز در ما بعد خود خواهد گذاشت. این کار تقسیم میراث نبوده بلکه هدیه ای از جانب پدر به اولاد میباشد. میراث، وقتی است که پدر خانواده فوت کرده و اموالی را برای اولاد خود بجا گذاشته باشد. علی ای حال، تقسیم در حالت حیات، برای پدر خانواده لازم نبوده و وی مجبور به تقسیم آن نمیباشد و هیچکس نیز نمیتواند وی را برای انجام آن کار مجبور سازد.



میراث ]
درخواست شده توسط Arn و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 24-Nov-2012 14:11 (3981 خوانده شده)
*
ارث یا ارثیه، به مالی اطلاق میشود که پس از فوت یک نفر، به ورثه ی ایشان داده شده و ایشان از مورّث خود دریافت مینماید. کسیکه زنده است، هیچکس نمیتواند از ایشان ارث گرفته و یا هیچیک از فرزندان و اقرباء ایشان حق ندارد، به عنوان ارث از ایشان خواستار چیزی شود. چون معلوم نیست که چه کسی زودتر فوت شده و چه کسی عمر طولانی خواهد داشت. چه بسا ممکن است، او خود، زودتر فوت شده و آن شخص سرمایه دار، سالیان سال زندگی نماید. اما هر کس میتواند اموال خود را در حال حیات، بین فرزندان و اقرباء خویش تقسیم نموده و بالکلیة همه ی دارایی خود را به یک نفر چه ورثه و چه اجنبی پرداخت نماید؛ زیرا مالک اصلی، خود شخص بوده و وی حق دارد اموال خود را هر گونه که دلش خواست صرف نماید. اما توصیه ی شرع مقدس در این مورد این است که، بخشش به اولاد و فرزندان پسر و دختر و سایر اقرباء حتماً باید به اندازه ی سهم الارث ایشان بوده و به همان میزان بین فرزندان و اولاد خود تقسیم نماید. در غیر اینصورت، اگر چه وی حق دارد مال خود را به هر نحوی که میخواهد صرف نماید، اما به خاطر عدم رعایت عدالت و مساوات در تقسیم مال، نزد پروردگار گناهکار و عاصی شناخته میشود.


میراث ]
درخواست شده توسط Latifselen و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 29-Dec-2012 23:57 (1184 خوانده شده)
*
اولاد از والدین خود ارث گرفته و هرگاه دختر و پسر هر دو وجود داشته باشند، هر دو به صورت عصبه میراث گرفته و دختر یک سهم و پسر دو سهم بصورت للذکر مثل حظ الانثیین سهم الارث به خود اختصاص می دهند.


میراث ]
درخواست شده توسط 4869419531 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 24-Jan-2013 14:30 (1672 خوانده شده)
*
انسان زنده، در حال حیات میتواند هر طور که مایل است، اموال خود را فی ما بین اولاد خود و یا سایر افراد تقسیم کرده و بذل و بخشش نماید؛ زیرا مالک اصلی آن اموال، خود وی بوده و صاحب اختیار آن، خود آن شخص میباشد. اما برای یک فرد مؤمن و متدین شایسته نیست تمامی اموال خود را بذل و بخشش کرده و ورثه و اولاد خود را فقیر و بی چیز باقی بگذارد. همچنین اهداء بخشی از اموال به یک فرزند در حال حیات و محروم کردن سایر اولاد، و همچنین اهداء اموال به فرزندان ذکور و محروم کردن دختران از اموال در حال حیات، اگر چه صاحب اختیار آن اموال، خود آن شخص است، اما بخاطر عدم رعایت عدالت در تقسیم اموال، نزد پروردگار گناهکار محسوب شده و جزای بی عدالتی خود را نزد پروردگار در روز جزاء خواهد دید. شایسته این است که اموال خود را بدون هیچگونه وصیتی ترک کرده و بگذارید پس از مرگ، طبق قوانین شرع مقدس و مذهب، فی ما بین اولاد تقسیم گردد. اگر میخواهید وصیت نامه تنظیم کنید بهتر است به ورثه ی خود وصیت کنید که پس از مرگ، هیچگاه گریه و زاری نکنند، سیاه نپوشند، یقه پاره نکنند، هر گونه عملی که مغایر با تعالیم عالیه ی اسلام است، انجام ندهند تا روح میت در قبر آسوده بوده و بخاطر اعمال منکری که ورثه ی وی مرتکب میشوند، نزد پروردگار معذّب نباشد. در منطقه ای که ارتکاب چنین اعمال خلاف شرع فی ما بین الناس شایع و مرسوم شده باشد، نوشتن چنین وصیت نامه ای واجب بوده و در صورت عدم نوشتن آن، شخص میت عاصی و گناهکار خواهد بود. اما در صورت نوشتن وصیت نامه و عدم اجرای آن توسط ورثه، همه ی گناهان متوجه ی ورثه خواهد بود نه میت.


میراث ]
درخواست شده توسط 4869419531 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 15-Feb-2013 19:23 (940 خوانده شده)
*
در شرع مقدس اسلام و فقه احناف، افرادیکه از میت سهام دار بوده و قسمتی از میراث را به خود اختصاص می دهند به ترتیب عبارتند از:
1ـ اهل فرض
2ـ عصبه
3ـ ذوی الارحام
4ـ مولی الموالاة
5 ـ مُقَر له بالنسب (کسیکه به نفع وی، کسی دیگری با نسب ادعا کند و وی را فرزند خود بخواند)
6 ـ مُوصی له (کسیکه به نفع وی وصیت شده است)
7ـ بیت المال.
این گروه هفت گانه در دریافت سهم از میراث میت، مرتَّب بوده و هیچگاه با وجود طبقه ی بالاتر، طبقه ی پائینی نمیتواند سهام خود را دریافت نماید. پس از دریافت سهام طبقه ی فوقانی، طبقات پائینی میتوانند سهام خود را دریافت نمایند.
(اهل فرض) یعنی کسیکه در قرآن کریم نامی از ایشان یاد شده و سهم مخصوصی از سوی پروردگار برای ایشان مقدّر شده است. این افراد عبارتند از: پدر ـ پدر بزرگ پدری ـ برادران و خواهران ناتنی فقط مادری ـ شوهر ـ همسرـ دختر ـ دختران پسر ـ خواهر پدری و مادری ـ خواهر پدری ـ مادر ـ مادر بزرگ پدری. این افراد اهل فرض نامیده شده و در قرآن کریم سهم بخصوصی برای ایشان ذکر شده است که هر یک از این افراد در صورت مقارنه با یکی دیگر از این افراد، سهم مخصوصی را به خود اختصاص می دهند. قبل از هر چیز، این افراد میبایست سهام خود را دریافت نمایند. قبل از دریافت سهام از سوی این افراد، هیچکسی حق ندارد سهمی از اموال میت را بخود اختصاص دهد.
(عصبه) این افراد، گروهی هستند که پس از طبقه ی اول، سهم خود را از مال متروکه ی میت به خود اختصاص می دهند که عبارتند از:
1ـ عصبه بنفسه
2ـ عصبه بغیره
3ـ عصبه مع غیره
عصبه بنفسه: یعنی اولین طبقه از این گروه که اولویت دریافت سهام با ایشان بوده و هرگاه ایشان وجود داشته باشد، بهیچوجه نمیتوان نوع دوم و سوم مالی را بخود اختصاص دهد. عصبه بنفسه به ترتیب عبارتند از: الف: پسر و پسر پسرو.... ب: پدر و پدر پدر و... ج: برادر و پسر برادر و.... د: عمو و پسر عمو و... این چهار گروه نیز مرتّب بوده و هرگاه با وجود گروه اوّلی، گروه های دوم و سوم و چهارم نمیتوانند از مال متروکه ی میت چیزی را به خود اختصاص دهد. در صورت نبود گروه اول، حق اخذ مال به گروه دوم پس به سوم و سپس به چهارم منتقل میشود.
نوع دوم عصبه: عصبه بغیره است. یعنی کسیکه با فرد دیگری، عصبه میشود. مثلاً دختر میت. هرگاه میت دارای یک فرزند پسر باشد، دختر میت (یعنی خواهر آن پسر) بواسطه ی آن پسر عصبه شده و آن دختر از اهل فرض (طبقه ی اول) خارج میگردد. در اینصورت دختر یک سهم و پسر دو سهم را به خود اختصاص میدهد.
نوع سوم عصبه: عصبه مع غیره است. یعنی کسیکه باقیمانده ی اهل فرض را به خود اختصاص میدهد. هرگاه میت دارای دختر و خواهر باشد. پس از اخذ میراث توسط دختر، باقیمانده ی آن بعنوان سهم الارث به خواهر میت پرداخت میگردد.
طبقه سوم (ذوی الارحام) نام دارد. ذوی الارحام کسانی هستند که از اهل فرض و عصبه از میراث میت سهام دار میشوند. ذوی الارحام دارای چهار طبقه است که ایشان نیز مرتَّب بوده و به ترتیب اولویت طبقه ی اول، دوم، سوم و چهارم سهام خود را دریافت مینمایند. طبقات ذوی الارحام عبارتند از:
1ـ دختر دخترـ اولاد دختر پسر.
2ـ مادر پدر مادرـ مادر مادر پدر مادر.
3ـ اولاد خواهرـ دختر برادر.
4ـ عمه ـ عموهای مادری ـ دایی ـ خاله.
یکی دیگر از طبقات وارثین، (مولی الموالاة) است. مولی الموالاة یعنی کسیکه هیچیک از ورثه های مذکوره طبقات فوق را نداشته و به کسی مثل خود بگوید: هرگاه من فوت کردم تمامی اموال من متعلق به شما است. او نیز متقابلاً چنین چیزی را به ایشان گفته و تمامی اموال خود را پس از مرگ به ایشان ببخشاید. این دو نسبت به یکدیگر مولی الموالاة شده و در صورت فوت یکی از آنها، دیگری تمامی اموال وی را صاحب میشود.
از طبقات وارثین (مُقَر له بالنسب) است. هرگاه شخصی نسبت به یک شخص دیگری اعتراف کرده و بگوید که تو فرزند من هستی! در صورت فوت اعتراف کننده و نبود تمامی افراد طباقت مذکوره، آن شخص اعتراف شده با نسب، تمامی اموال آن شخص را بخود اختصاص میدهد.
از دیگر طبقات وارثین (مُوصی له) است. یعنی کسیکه به نفع وی از سوی شخصی دیگر وصیت شده است. در چنین وضعیتی هرگاه شخص وصیت کننده هیچیک از وارثین طبقات مذکوره را دارا نباشد، تمامی اموال شخص وصیت کننده به شخص وصیت شده میرسد. و در آخر در صورت نبود هیچیک از طبقات فوق، تمامی اموال شخص متوفی به بیت المال داده شده و دولت صاحب اموال ایشان میگردد.


میراث ]
درخواست شده توسط 11111111 و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 28-Jan-2013 14:59 (909 خوانده شده)
*
از مبلغ مذکور، سهم الارث همسر متوفی 3/750/000 تومان، سهم هر دختر 3/281/250 تومان و سهم هر پسر 6/562/500 تومان می باشد.


میراث ]
درخواست شده توسط Faragi و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 24-Feb-2013 01:02 (989 خوانده شده)
*
فرزند با مکر و حیله ی خود دچار گناه بزرگی شده و در روز قیامت تاوان این گناه بزرگ خود را باید بپردازد. همچنین پدر نیز بخاطر بی عدالتی در تقسیم اموال بین فرزندان، مرتکب گناه شده و در محضر پروردگار باید پاسخ این بی عدالتی را بپردازد. کسانی هم که دانسته و آگاهانه شاهد این مکر و حیله و بی عدالتی میشوند دچار گناه شده و عاصی شناخته میشوند. اما در هر صورت، با مکر و حیله و یا با رضایت پدر، اگر فرزندی در حیات پدر خود، اموال وی را صاحب شود و تصرّف آنرا به دست گیرد، مالک آن اموال شده و پس از فوت پدر هیچکس نمیتواند در آن اموال ادعایی داشته باشد.


« 1 (2) 3 4 »
تصویر اتفاقی
آقایان در حال اقامه نماز جمعه

آقایان در حال اقامه نماز جمعه

فارغ التحصیلان جدید

فارغ التحصیلان جدید

اعضای دارای بیشترین پیام
1 mohammad2
mohammad2
172
2 elyas 130
3 SAHABI 111
4 sahneh 91
5 gapist 56
6 neghab
neghab
30
7 nurahmed
nurahmed
25
8 alten 21
9 men 19
10 IBB
IBB
19
جدول اوقات شرعی
سیستم گرمایشی هیتر تابشی گرمایش تابشی تنور گازی