*
اعتکاف یعنی حبس نفس، اقامت و انتظار نماز پس از اداء نماز است به همراه نیت، در مساجدی که نمازهای پنجگانه ی روزانه در آن بصورت جماعت اداء میگردد. به طور کلی اعتکاف به سه دسته تقسیم میشود: 1ـ اعتکاف واجب. این اعتکاف در صورتی است که شخصی اداء آنرا نذر کرده و برای خود لازم گرداند. 2ـ اعتکاف سنت. این اعتکاف فقط در ده روز آخر ماه مبارک رمضان بوده و اداء آن سنت مؤکده میباشد. 3ـ اعتکاف مستحب. این اعتکاف در سایر دو مورد فوق بوده و کمترین حد آن، یک لحظه میباشد. اما در اعتکاف واجب یا سنت مؤکده، حداقل آن یک شبانه روز است و کمتر از آن بهیچوجه صحیح نمیباشد. همچنین برای دو نوع اول اعتکاف (اعتکاف نذر و اعتکاف سنت مؤکده) روزه دار بودن شرط بوده و بدون گرفتن روزه، اعتکاف صحیح نمیباشد.


شخص معتکف بهیچوجه نباید بدون عذر و یا ضرورت از مسجد خارج شود. لذا اگر بدون هیچگونه عذر شرعی از مسجد و لو یک لحظه خارج شود اعتکاف وی باطل میگردد و باید آنرا دوباره اعاده نماید. معتکف در مسجد میتواند بخورد و بیاشامد و یا بدون احضار مبیع، میتواند عقد معامله انجام نماید. اما نزدیکی و آمیزش وی همچنین استمناء بالید برای ایشان حرام بوده و در صورت انجام چنین اعمالی، اعتکاف وی باطل میگردد. برای زنان، اعتکاف در مسجد بهیچوجه لازم نبوده و حضور آنان در مساجد برای اعتکاف ممنوع میباشد. آنان میتوانند در خانه های خود، اگر محلی را برای خواندن نماز تعیین کرده و آنرا مسجد قرار داده باشند، میتوانند در آنجا به اعتکاف نشسته و به عبادت مشغول باشند. در غیر اینصورت بهیچوجه اعتکاف برای آنان لازم و ضروری نمیباشد.


ساکت نشستن و همچنین اشتغال به کارهای ناپسند و کلام ناشایست از قبیل غیبت و تهمت برای شخص معتکف حرام بوده و لازم است به خواندن قرآن، ذکر و احادیث رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و سلم، تعلیم و تعلم سیر النبی صلی الله علیه و سلم و قصص و داستان پیامبران الهی پرداخته و به آموزش و یادگیری حکایات صالحین و امور دینی بپردازد. حاشیة الطحطاوی جلد 2 صفحه ی 373