لطفا بفرمایید که فرق یک طلاق با سه طلاق چیست؟

درخواست شده توسط مهمان و پاسخ داده شده توسط ErfanAbad در 27-Oct-2008 23:47

لطفا بفرمایید که فرق یک طلاق با سه طلاق چیست؟

*
قبل از هر چیز باید طلاق را تقسیم کرده و تعریف کنیم. طلاق رجعی، طلاقی است که احتیاج به تجدید عقد نکاح را ندارد و اگر قبل از سپری شدن ایام عده ی زن نزدیکی و یا اعمالی از قبیل بوسیدن ـ به آغوش کشیدن ـ و یا با گفتن من رجوع کردم و ... صورت پذیرد رجعت محسوب شده و حکم حرمت آن طلاق نیز از بین میرود. اما اگر تا سپری شدن عده ی زن نزدیکی و یا اعمال مذکوره از طرف زوج صادر نشود، آن رجعی خود به خود تبدیل به بائن گردیده و محتاج به تجدید عقد نکاح خواهد بود. لازم به ذکر است اگر چه با رجوع در ایام عده ی زن، حرمت طلاق رجعی از بین میرود اما آن رجعی در سابقه ی آن زن محفوظ مانده و هرگاه یک رجعی دیگر صورت گیرد با رجعی قبلی، دو رجعی محسوب شده و اگر بار دیگر رجعی داده شود با احتساب دو رجعی قبلی، رجعی سوم، به بائن غلیظه تبدیل گشته و امکان رجوع نخواهد بود.
طلاق بائن، طلاقی است که به تجدید عقد نکاح محتاج است. اگر این بائن یک یا دو باشد بائن خفیفه گفته شده و اگر سه باشد به آن بائن غلیظه اطلاق میگردد. زنی را که یک یا دو بائن داده شده است، میتوان با تجدید نکاح به عقد خود در آورد. اما زنی که بائن غلیظه داده شده است به هیچ وجه نمیتوان آن را به عقد نکاح خود در آورد. یعنی کسی که آن زن را طلاق داده است نمیتواند آن را دوباره به همسری اختیار کند تنها راهش این است که پس از سپری شده عده ی آن زن، به عقد یک مرد دیگری باید در آمده و با او همبستر شود و اگر آن مرد وی را طلاق دهد پس از سپری شدن عده ی زن از طلاق آن مرد، زوج اولی میتواند با عقد جدید آن زن را به همسری اختیار نماید. به طور کلی، طلاق دارای دو نوع لفظ است:
1ـ الفاظ صریح، یعنی الفاظی که مختص طلاق هستند و در دیگر موارد هیچگونه کاربردی ندارد همچون: «اَنتِ طَالِقٌ = تو طلاق هستی» ـ «اَنتِ مُلَلَّقَةٌ = تو طلاق داده شده ای» ـ «طَلَّقتُکِ = من تو را طلاق دادم». با این الفاظ صریح طلاق، همیشه طلاق رجعی واقع میشود. اما اگر طلاق با لفظ مصدر اطلاق شده و زوج بگوید: «اَنتِ الطَّلاَق = تو طلاقی» ، اگر در قلب خود سه طلاق را نیت کرده باشد، سه طلاق واقع میشود در غیر اینصورت طلاق رجعی واقع میگردد.
2ـ الفاظ کنایه ی طلاق، یعنی الفاظی که برای طلاق و نیز برای دیگر موارد کاربرد دارند. این الفاظ به سه دسته ی مهم تقسیم میشود: الف: الفاظی مانند «برو بیرون ـ گم شو ـ بلند شو ـ نمیخواهم ببینمت و ... ». ب: الفاظی مانند «من از تو بیزارم ـ من از تو بریده ام ـ تو بر من حرام هستی ـ تو آزاد هستی و ... ». ج: الفاظی مانند «روزت را بشمار ـ رحم ات را پاک کن ـ تو به اختیار خودت هستی ـ اثاثت به دوشت است و ... ». در حال رضایت بدون مذاکره و گفتگوی طلاق و بدون دعوای زوجین، همه ی الفاظ محتاج نیت زوج هستند. یعنی اگر با گفتن این الفاظ، نیت طلاق را داشته باشد طلاق واقع شده و اگر نیت طلاق را نداشته باشد طلاق واقع نمیشود. در حال رضایت و بدون دعوای زوجین اما همراه با مذاکره و گفتگوی طلاق، الفاظ مربوط به بندهای «ب» و «ج» بدون اینکه متوقف به نیت طلاق زوج باشد، طلاق واقع میشود. توضیحا باید بگوییم که یک طلاق بائن قطعا واقع میشود و اگر در نیت خود دو یا سه بائن باشد آن نیز واقع میگردد. اما الفاظ مربوط به بند «الف» محتاج به نیت زوج است اگر نیت طلاق را داشته باشد، طلاق واقع شده و اگر نیت طلاق را نداشته باشد طلاق واقع نمیگردد.
اما در حال غضب و دعوای زوجین، الفاظ مربوط به بند «ج» بدون اینکه متوقف به نیت باشد طلاق واقع میشود اما الفاظ مربوط به بندهای «الف» و «ب» محتاج به نیت هستند. در هر موردی که طلاق متوقف به نیت باشد آنچه در نیت زوج است واقع میگردد اگر نیت سه طلاق کرده باشد، سه طلاق واقع میشود و اگر نیت دو طلاق کرده باشد دو طلاق و اگر نیت یک طلاق کرده باشد یک طلاق واقع میگردد.

این پرسش و پاسخ پیدا شد در : erfanabad.org : http://www.erfanabad.org/fa/modules/smartfaq/faq.php?faqid=301